We zijn er doorgeraakt. T'is gelukt, echt?, niet te doen, water, schaduw, zitten,... Dit zijn woorden die mij gisteren allemaal door het hoofd spookten bij het overschrijden van de finish.
Ik was al gans het weekend nerveus. Waarom? Ik zou toch nooit een podiumplaats halen. Toch wou ik mezelf voor mezelf bewijzen. Hoever liggen mijn sportieve grenzen? Wat kan je bereiken op karakter? DAT wou ik weten.
Ik was al vroeg paraat. Ik wou zeker alles rustig kunnen klaarzetten. Maar ik was niet de eerste blijkbaar. Toen ik om kwart over negen aankwam. Aan de inschrijving nummer en prijs (mooie rugzak) gaan afhalen. Dan alles klaarzetten en werd al snel 11.00u. Reppen naar de start want die lag op 5km van de aankomst.
Er waren weer 100'den atleten dus het zou drummen worden. Gelukkig stonden we onder een brug want anders was ik gekookt. Zo warm. Dan kwam het sein, we mochten in het water.
Een vijftal minuten na de elite mochten wij starten. Het was terug slaan en ploeteren om een goed plaatsje te bekomen. Dit lukte en ik kon snel in ritme komen om de 2700m af tge leggen.
Tijden weet ik nog niet maar ik kwam fris uit het water.
Dan snel op de fiets. Direct naar de 37km/u, dat beloofde. Mooit vlak parcours en niet teveel wind. Dat zou goed zijn. Veel drinken en eten zei men mij op voorhand dus het drinken en eten vloog erdoor. Ik bleef een goed tempo aanhouden. Toch jammer dat er terug gestayerd werd. Mezelf niet willen bedotten, bleef ik mooi afstand houden. Op de 80km kwam ik fris (dacht ik) binnen met een gemiddelde van 33,4km/u op de teller.
Amai, m'n rug, na meer dan 2u in tijdrithouden was het terug wennen om rechtop te lopen. Al snel kreeg ik de man met de hamer die weliswaar nog niet op m'n tenen zou slaan maar toch al verwittigend zwaaide. Ik moest luisteren en doseren. Zo heb ik de 20km rustig doorlopen maar afgezien jong, blijkaar moet je toch meer dan 1 keer lopen per week. Dit heb ik onderschat.
Na 5u en 18min kon ik blij maar voldaan de finish overlopen. Jeah, dit hebben we maar weer gehad. Mijn grenzen zijn in alle geval verlegd. Wat wordt het volgende? De hel van Kasterlee, marathon, driekwart triatlon,... Rustig Pouckie rustig, eerst recuperen van de vorige. We zien het nog wel. Zolang lichaam en geest maar gezond blijven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten