Maandag 15 augustus was het terug zo ver. De jaarlijkse traditie, de kwart in Izegem, stond op het programma. Eigenlijk had ik dit jaar een sabbat jaar ingelast. Dit wil zeggen niet veel trainen. Zwemmen stond inderdaad wel op een laag pitje. Het fietsen was matig maar het lopen heb ik onderhouden. Wekelijks m'n uurtje om in conditie te blijven.
Veel verwachtingen had ik dus niet aan de start. Het weer was in alle geval van de partij. Het startschot werd gelost en weg waren we. Ik kon al snel een goed tempo aanhouden. Hier en daar wat terugduwen. Er was zelfs ene die mijn schouder gewoon vastnam om zich vooruit te trekken. Die heeft een lap terug gekregen zulle. Na ruim 25min kon ik aan wal.
De wissel werd snel uitgevoerd en met de fiets in de hand verliet ik de wisselzone. Het begin was moeilijk omdat ik nog draaierig was van het zwemmen. Toch moest ik proberen een groepje te vinden om efficient m'n fiets kilometers te malen. De eerste ronde heb ik veel gewerkt maar een al te enthousiaste atleet reed alles aan diggelen. Gevolg: ik was de enige die nog een tijdje kon volgen maar na het lossen zat ik wel alleen. Dan maar wachten op de achterkomers en terug een groep vormen. Tegen het eind van ronde 2 vormde zich een grote groep zodat ik mij wat kon wegcijferen. De eerste ronde had zijn tol geeist. De laatste ronde werden er hier en daar wat bommekes gesmeten zodat ik nu en dan wat gaten moest dicht krijgen. De wissel kwam ik binnen met ruim 37km gemiddeld op de teller. Tof.
Dan maar de loopschoentjes aandoen. De eerste km is na het fietsen voor mij altijd heel moeilijk. Ik vind moeilijk mijn tempo. Al bij al is dit jaar de overgang fietsen lopen goed gelukt. Ik kon snel een gezapig tempo aanhouden. De waterdstandjes stonden mijn gedacht iets te ver uiteen zodat ik telkens een serieuze beker water naar binnen wou kappen. Gelukkig zei m'n verstand dit niet te doen. Tzou nogal klutsen in de buik.
Blijkbaar was ik terug vergeten dat je NOOIT water tot in je schoenen maglaten lopen als je zonder kousen loopt. Tweede ronde: beker water in gezicht (zie foto) en water loopt lekker tot in de schoenen. Al snel voelde ik het schrapen van een natte huid tegen een lekker ruwe loopschoen. Blaren waren inderdaad het gevolg. Echter kon de adrenaline mij niet tegenhouden een tandje bij te steken in de laatste ronde.
Met een big smile na 2u 25min en een sjiek over de meet te lopen. Of ik tevreden ben, jazeker. Het constant kunnen trainen op het lopen zorgt ervoor dat je nog een goede basis conditie overhoud. Toch maar 2 min trager dan vorig jaar.
Normaal sluit ik Izegem af met een bakkie friet maar dit jaar was het pasta. Kwestie dat we de club konden steunen. We zien al uit naar volgend jaar.
