maandag 29 maart 2010

E3-Prijs

In volle voorbereiding naar de Ronde toe moest ik eens de bergskes gaan verkennen. Wat is er dan beter dan de E3-Prijs voor de liefhebbers rijden. Met de uurwisseling in de benen was ik om 6.40u al op weg naar Harelbeke. De eerste 8km waren een feit.

Al na 5km kon ik het niet laten om verkeerd te rijden. Samen met nen Hollander volgenden wij de plaatjes van de Konstrukt Glas rit die volgende week wordt gehouden. Lap, 5km erbij. Nu, t'was training.

De eerste klim was in Edelare, direct werden de klimmers van de tjolders gescheiden. Ik kon me ergens tussenin vasthouden. Was het nu de snowboard reis die in de benen zat of niet, ik ging voor geen meter vooruit. En dan nog maar te zeggen dat ik pas aan km 50 was. Oeijejoei, da beloofde.

Gelukkig kon ik lekkere confituurkes met bananen eten na La Houpe. Vol goede moed vloog ik er terug in maar al snel liep alle energie terug uit de benen. Hoeveel mensen kunnen je inhalen in zo'n rit? Ewel, ik denk dat ze me allemaal ingehaald hebben. Dan maar puur op karakter? Zeker dadde en de heuveltjes bleven gezapig voorbijkomen. Boigneberg = te doen. Eikenberg=... te doen. Taaienberg= miljaar, afzien. Kapelberg=ben ik die tegen gekomen?, Patersberg= mijn favoriet, zonder problemen naar boven gesjiest. Blijkbaar zijn de korte steile hellingen mijn ding. Maar tussen de bergen door, .... ingehaald worden.... niet kunnen aansluiten bij peletonnetjes... dan maar alleen blijven rijden.... wind.... Tot aan de Kluisberg was het alleen in de wind rijden.

Tiegemberg: de laatste helling.... en dan met lekkere zijwind naar Harelbeke terug. Gelukkig begon ik de eindmeet te ruiken en gaf me dit nieuwe energie. Dan maar lekker in een groepje genesteld tot aan de eindmeet. Ploinggg... wat hoor ik in m'n wiel? Miljaar, een spaak kapot op de meet. Dan maar met een spaak minder terug naar huis. 165km verder kon ik moei en met serieuze rugpijn m'n fietske aan de haak hangen... k'heb hem eigenlijk gewoon in de garage op de grond laten staan... t'ging niet meer.

Filosofisch schrijven kan ik niet maar je zult wel begrijpen dat ik serieus heb afgezien. Moe, te weinig getraind,... wie zal het zeggen. Hoe zullen we dat volgende week klaarspelen om 265km te rijden en 18 hellingen te overwinnen. We zien wel. KARAKTER heet dat. Allèh, als de rug mee wil, gaan we er voor. Volgende week meer info....

Geen opmerkingen: